Według amerykańskiego oficera w Polsce są dużo lepsze warunki do lotów (baza w Aviano ma największy współczynnik katastrof) a dodatkowo przebazowanie wymusza wzrost aktywności rosyjskiej na arenie międzynarodowej.Jednak wydaje się, że decyzja ta, o ile zostanie podjęta, będzie wyrazem zdecydowanej zmiany strategii USA pod rządami nowej administracji. Pisałem już o tym na KonserVacie kilka razy, przytaczając m.in. wywiad z dość kontrowersyjnym historykiem, Websterem Tarpleyem. Twierdzi on, że obecną politykę zagraniczną USA w dużo większym stopniu kształtował będzie Zbigniew Brzeziński i należy się spodziewać ograniczenia działań na froncie walki z terrorem oraz na Bliskim Wschodzi, natomiast dużo większa uwaga poświęcona będzie Rosji i Chinom.

Jeśli nawet Tarpley jest historykiem, którego można potraktować z przymrużeniem oka, to z pewnością Georga Friedmana słuchać należy z wyjątkową uwagą.

Ten wybitny politolog, założyciel prywatnej firmy wywiadowczej Stratfor doradzał już wielu czołowym dowódcom wojskowym. Jest autorem szeregu książek o tematyce geopolitycznej. Warto podkreślić, że uważa się go za "konserwatywnego republikanina" i zdeklarowanego antykomunistę.

Pod koniec zeszłego roku "Rzeczpospolita" opublikowała wywiad z Friedmanem, w którym uznał on, że wobec odrodzenia imperialnej polityki Rosji, Polska staje się kluczowym sojusznikiem USA w Europie, mającym odgrywać podobną rolę jak Niemcy Zachodnie w okresie zimnej wojny, albo też z innych regionów geograficznych, Izrael, Japonia bądź Korea Pd.

Według Friedmana, Waszyngton w zbliżającej się konfrontacji z Rosją, nie może liczyć na Berlin, ze względu na zbytnią zbieżność polityki niemieckiej z rosyjską, ze względu na liczne powiązania gospodarcze tych państw.

Warto w całości zacytować odpowiedź Friedmana, na zadane mu pytanie, "Jak będzie wyglądało zbliżenie między USA a Polską". Powiedział on wówczas:

"Na początku oczywiście będzie dokonywało się na płaszczyźnie ekonomicznej. Ale z czasem, gdy zagrożenie ze strony Rosji będzie wzrastać, a NATO będzie słabnąć, mogą zostać nawiązane jakieś bliższe więzi militarne, a z czasem również polityczne. Ustrojowa forma tego tworu będzie zresztą mniej ważna. Ważne będzie to, że Polska stanie się mocarstwem, wokół którego skupi się wiele innych krajów."

Dalej precyzując formę pomocy militarnej dla naszego kraju, politolog przewiduje:

"To, czego potrzebują, i co dostaną Polacy to potężne lotnictwo z precyzyjnie sterowanymi pociskami, doskonałe systemy przeciwpancerne i samoloty bezzałogowe najnowszej generacji. Przyszła Polska będzie miała przewagę nad Rosją, bo za waszymi plecami będzie stał przemysł zbrojeniowy USA. On pozwoli wam stworzyć armię znacznie potężniejszą niż rosyjska. Jeszcze raz odwołam się do przykładu Izraela. W 1948 roku, gdy to państwo powstało, było znacznie słabsze militarnie niż jego sąsiedzi. Jak jest teraz – nie muszę mówić. Pytanie, jakie zadają sobie obecnie Polacy, brzmi: „kto nas będzie bronił?”. To złe pytanie. Prawidłowe powinno brzmieć: „Kto dostarczy nam bazę przemysłową, żebyśmy się mogli uzbroić?”.

Wywiad z Friedmanem ukazał się pod koniec listopada, wówczas przeszedł właściwie bez echa. Być może wśród większości polityków i dziennikarzy wywołał jedynie uśmiech na twarzy, jako sympatyczny, aczkolwiek nierealny przejaw huraoptymizmu. Jednakże przytoczone na wstępie artykułu fakty, a więc poważny sygnał w oficjalnej prasie US Force, jak i zaniepokojenie Moskwy, każą nam dziś inaczej na niego spojrzeć.

Być może rację ma Tarpley, przewidując diametralną zmianę kierunku amerykańskiej polityki, być może Polska stanie się jej głównym beneficjentem, wówczas nie ma powodów rozpaczać nad utratą tarczy, bo korzyści uzyskane z realnego sojuszu militarnego z USA mogą być o niebo większe od tych, które dać nam miała tarcza.

Piotr Górka

autor prowadzi stronę: KonserVat