"Akcesja Turcji wymusiłaby tak czy inaczej korzystne reformy przerośniętej wspólnej polityki rolnej. Opór Francji i Niemiec będzie ogromny, wiadomo. Mam jednak nadzieję, że zdrowy rozsądek zwycięży i - z Turcją czy bez- Unia się trochę odchudzi."

"[Jak chcą Turcy unii to niech sobie ją stworzą sami, ze spokrewnionymi i bliskimi kulturowo narodami, takimi właśnie jak Turkmeni, czy Ujgurzy. Niech się z nimi skumają, a także z Azerami, Kazachami, Uzbekami. Niemało mają braci i sióstr."

"Nie da rady, bo oni sie nawzajem nienawidza jeszcze bardziej niz nienawidza nas."

"do Slavo.Tylko ze wlasnie wsrod Emigrantow z Turcji i Panstw arabskich jest najwiekszy odsetek osobo korzystajacych z pomocy spolecznej czy bedacych na bezrobociu.Zreszta oni tez posiadaja najslabsze wykrzstalcenie wsrod emigrantow, a wlasciwie jego brak.Nie wiem czy integracja mozna nazwac to ze jezeli ktos mieszka w Niemczech 20 lat i nie potrafi sklecic zdnania po Niemiecku, albo dziecko urodzone w Niemczech w rodzinie emigrantow z Turcji , idac do pierwszej klasy nie umie wogole po niemiecku, potem ma problemy w szkole..brak zawodu...bezrobocie.Kolejny problem to przestepczosc, w samym berlinie przestepstwa dokonanych przez mlodych migrantow z Turcji i Panstw Arabskich jest wiekszy o trzy razy niz wsrod Niemcow.
Ps.Napisz jakies propozycje jak Panstwo Niemieckie ma zachecic ich do integracji ?"

" Wystarczy, ze co drugi Polak ma w sobie krew zydowska, ale oczywiscie, albo o tym nie wie, albo sie do tego przenigdy nie przyzna."

"To zalezy co rozumiesz przez slowo integracja."

"Przecież napisałem, że plebs wybito.

Pośród Romów i muzułman też zdarzaja się jednostki asymilujące się i zdobywające rozgłos, sławę i pozycje. Ale również jest to garstka.

Tak, dla mnie asymilacja to całkowite wyrzeczenie się własnej kultury."

"Wobraz sobie, ze sa Polacy, ktorzy nawet w trzecim pokoleniu nie wypieraja sie swojej polskosci."

"Gangi tureckie atakują na ulicach ciężarne Aryjki, że te urodzić nie mogą? A może do kebabów środki antykoncepcyjne dodają?"

"Etniczna elita polska 4

Tadeusz Korzeniewski, ndz., 29/03/2009 - 07:40

Kontynuując intelektualne roboty drogowe dla wyłonienia spośród nadchodzących polskich pokoleń dominującej etnicznej elity polskiej, przetłumaczyłem fragment recenzji książki Franka Saltera "Genetyczne interesy. Rodzina, etniczność i ludzkość w wieku masowej migracji" autorstwa Jareda Taylora.


***

Jednym z ważnych konceptualnych przełomów w Genetycznych interesach jest rozpoznanie, że lojalność względem własnej grupy etnicznej jest równie ważna biologicznie co lojalność względem własnych dzieci.

Dzieje się tak ponieważ będąc grupą w mniejszym lub większym stopniu związaną powinowactwem krwi, każda ethny - dr Salter woli ten termin niż rasa, naród lub grupa etniczna - jest magazynem charakterystycznych genów jej członków, podobnie jak dzieci są nosicielami genów ich rodziców. Czyjeś dzieci są bardzo skoncentrowanymi depozytorami genów tej osoby, ale i jej ethny jest znacznie większą, choć bardziej rozcieńczoną, pulą tych samych genów. Ze względu na wielkość większości ethnies, są one składnicami wielu więcej kopii charakterystycznych genów jej poszczególnych członków, niż nawet ich dzieci, zatem teoretycznie ethnies mogą mieć większe roszczenia do lojalności niż nawet dzieci.

Ethny jest rozbudowną rodziną. Im obszerniejsza ludnościowo jest ethny danej osoby, tym większym staje się ona depozytorem jej charakterystycznych genów, więc jej członkowie mają interes w tym by jej liczba rosła lub przynajmniej utrzymywała się na tym samym poziomie. Kurcząca się ethny jest jak rodzina, której członkowie wymierają - obie sytuacje reprezentują stratę jeśli chodzi o interes genetyczny.

Według uniwersalistów i ich modelu "wszyscy są równi" w stosunkach ludzkich, co ma kierować naszym myśleniem o zróżnicowaniu etnicznym świata, nie ma zasadniczo powodu by ktokolwiek z nas dbał bardziej o swoje dzieci, niż o dzieci obcego. Ale my, oczywiście, dbamy, i nie dlatego, że nasze dzieci są obiektywnie lepsze niż wszystkie inne, ale dlatego, że są nasze, to znaczy, noszą nasze charakterystyczne geny. Z genetycznego punktu widzenia, nasze ethnies zasługują na podobną lojalność z tego samego powodu.

Dr Salter zwraca uwagę, że poszczególne ethnies mogą być genetycznie tak odległe, że wyrywkowi członkowie tej samej ethny są bliskimi krewnymi w porównaniu z członkami innej ethny. Etniczna lojalność może być zatem kontynuacją rodzinnej lojalności. Australijscy aborygeni i Pigmeje Mbuti, na przykład, są od siebie genetycznie tak odległi jak tylko dwie ethnies być mogą. Dwaj przypadkowi członkowie jednej grupy w porównaniu do członków drugiej grupy są tak genetycznie podobni, że są prawie odpowiednikami bliźniąt jednojajowych. W porównaniu do australijskich aborygenów, wszyscy Pigmejowie Mbuti są w rzeczywistości tak zbliżeni genetycznie do siebie, że ich bliżnięta jednojajowe są, relatywnie biorąc, niedużo bardziej spokrewnione z sobą niż jacykolwiek przypadkowi Mbuti.

Kiedy mężczyzna i kobieta z odległych genetycznie ethnies mają wspólne dzieci, wyniki mogą być zaskakujące. Zasady genetyki mówią, że dzieci zawsze noszą połowę genów każdego z rodziców. Jednakże kiedy rodzice są z tej samej ethny mają oni wspólnych wiele charakterystycznych genów, więc i ich dzieci noszą faktycznie więcej niż połowę charakterystycznych genów każdego z rodziców. W tym sensie rodzice którzy pochodzą z tej samej linii rodowej i którzy mają wspólnych wiele charakterystycznych genów, są znacznie bardziej powiązani z ich dziećmi - w sensie ilości genów wspólnych - niż ci którzy mają dzieci z członkami odległej linii.

Gdyby australijski aborygen i Mbuti mieli wspólne dziecko, każdy z rodziców byłby ściślej powiązane genetycznie z jakimkolwiek członkiem jej czy jego oryginalnej ethny, niż z tym dzieckiem. Osoba z własnej ethny kompletnie obca byłaby bliższym krewnym niż to dziecko, i z punktu widzenia ściśle genetycznego miałaby prawo do większych roszczeń lojalności rodzinnej.

Większość ethnies nie jest tak odległa jak aborygeni i Mbuti. Jednakże stosują się tu te same zasady. Małżeństwo z członkiem odległej ethny skutkuje dziećmi, które są stosunkowo genetycznie obce w relacji do ich rodziców.

Jak te ustalenia mają się do faktu, że istnieje więcej zmienności genetycznej w obrębie grup tradycyjnie określanych jako "rasy", niż pomiędzy nimi? Richard Lewontin wskazał, że jeśli całkowitą zmienność genetyczną ludzi przyjmiemy za 100, to od 85 do 90 procent tej zmienności lokuje się wewnątrz grup populacyjnych, a tylko 10 do 15 procent zmiennych nie występuje we wszystkich grupach.

To tylko podkreśla wagę tych 10-15 procent. Mamy wspólnych 90 procent naszych genów z myszami, ale jest więcej zmienności genetycznej w obrębie jednej ludzkiej ethny niż zmiennych oddzielających nas od myszy. Jednak wszyscy ludzie są oczywiście bardziej spokrewnieni między sobą niż z myszami - są jednojajowymi bliźniętami w porównaniu z nimi. Niewielkie genetyczne różnice są bazą ważnych odmienności, i właśnie z obszaru tych niewielkich różnic wypływa, że wszyscy Mbuti są praktycznie jednojajowymi bliźniętami w porównaniu z australijskimi aborygenami.

Lojalność osoby dla jej ethny jest odpowiednikiem jej lojalności dla jej rodziny. Dlatego też jeśli imigracja zastępuje partie rodzimej ethny codzoziemcami, to dla pozostałej ludności rodzimej ta zmiana genetyczna oznacza zastąpienie ludności pokrewnej obcymi. Jak drastyczne mogą być tego skutki zależy jak genetycznie odlegli są nowoprzybyli.

Dr Salter używa tutaj uderzającego porównania, które rozwinął w artykule w Population and Environment (listopad 2002), omówionym w American Renaissance (luty 2003). Stwierdza on, że Duńczycy i Anglicy to populacje pokrewne, ale nadal genetycznie odrębne. Gdyby 10.000 Duńczyków zajęło miejsce 10.000 Anglików, oznaczałoby to stratę w genetycznym interesie reszty populacji Anglików, ponieważ charakterystyczne geny Anglików zostałyby zastąpione przez geny odmiennej ethny. Dr Salter oblicza jak wielkie byłyby to straty: Zniknęłoby tyle angielskich genów, że byłoby to ekwiwalentem usunięcia 167 dzieci lub rodzeństwa z pozostałej rodzimej populacji. (Liczba jest ta sama dla dzieci i rodzeństwa ponieważ osoba ma wspólnych tyle samo genów - 50 % - z dzieckiem co z rodzeństwem. Utrata genetycznych interesów może być liczona jako ekwiwalent 167 x 2 = 334 kuzynów, siostrzeńców/bratanków lub ciotek.) Ponieważ angielska pula genów jest magazynem genów wszystkich Anglików które są im współne i czynią ich populację unikalną, utrata 167 odpowiedników rodzeństwa byłaby utratą genetycznych interesów dla wszystkich członków angielskiej ethny. [W jaki sposób F. Salter kwantyfikował różnice genetyczne między grupami posługując się "intraetnicznymi współczynnikami pokrewieństwa" (intra-ethnic kinship coefficients) rozwiniętymi w pracach genetyka z Uniwersytetu Stanford L. L. Cavalli-Sforza, uzasadnia on tu >>>>, w szczególności w rozdziałach "Genetic Interests and Kinship" i "Immigration, Genetic Distance, and Loss of Genetic Interest" - tłum.]

Strata w odpowiednikach rodzeństwa jest znacznie większa, jeśli Anglicy zastąpieni są przez bardziej odległe genetycznie ethnies. Jeśli zamiast Duńczyków 10.000 Bantu zastąpiłoby 10.000 Anglików, byłby to genetyczny ekwiwalent utraty 10.854 dzieci lub rodzeństwa. Jak wyjaśnia dr Salter, "Niektóre ethnies są tak odległe genetycznie, że okazują się negatywnym zbiorem charakterystycznych genów". Zjawisko zachodzi w obu kierunkach: Gdyby 10.000 Anglików zastąpiło 10.000 Bantu, utrata genetycznych interesów Bantu byłaby równie wielka.

Dr Salter wyprowadza nieunikniony wniosek:

Czyn charytatywny lub heroiczny Anglika zapobiegający wymianie 10.000 Anglików na 10.000 Duńczyków byłby z punktu widzenia interesów genetycznych adaptywny - tj. zachowujący lub powiększający reprezentację genetyczną przyszłych pokoleń - nawet jeśli kosztowałby altruistę jego życie a wraz z nim prospekt założenia rodziny i posiadania potomstwa (przynajmniej rodziny liczącej mniej niż 167 dzieci), gdyż taki czyn ratowałby odpowiednik 167 dzieci altruisty. Z kolei zapobieżenie wymianie 10.000 Anglików na 10.000 Bantu gwarantowałoby znacznie większą wartość ofiary, gdyż korzyść genetyczna byłaby ok. 65 razy większa; w porównaniu do relacji Anglików i Bantu przypadkowi Anglicy są prawie tak blisko spokrewnieni jak rodzice i dziecko. (Jest intuitywna mądrość w tym, że czarni żyjący w społecznościach ludzi białych - ale nie ci którzy żyją w Afryce - odnoszą się do siebie samych per "siostro" i "bracie". W porównaniu do genetycznie odległych białych, oni są zasadniczo rodzeństwem.)

Dr Salter idzie dalej:

"Dystans genetyczny między Anglikami i Bantu jest tak ogromny, że na pierwszy rzut oka współzawodnictwo między nimi uczyniłoby wewnątrz-grupowy altruizm pośród przypadkowych Anglików (lub przypadkowych Bantu) prawie tak adaptywny, jak altruizm między rodzicami i dzieckiem... Tak więc okazuje się dla Anglika być bardziej adaptywne ryzykować życie czy mienie przeciw pojawieniu się dwóch imigrantów Bantu w Anglii, niż ryzykować je ratując jedno z jego dzieci przed utopieniem..."

Jakkolwiek ekstremalnie ten wniosek brzmi, jest on uzasadniony z genetycznego punktu widzenia.

Jak wyjaśnia dr Salter, imigracja nie sprawia wrażenia podmiany etnicznej, ponieważ ludność rodzima nie jest bezpośrednio likwidowana dla zrobienia miejsca przybyszom. Jednakże w dłuższej perspektywnie skutkiem będzie faktyczna podmiana, ponieważ każda część świata osiągnie w końcu granice możliwości biologicznego wspierania jej populacji [carrying capacity of a territory - maksymalna populacja jaka może żyć na danym terytorium]. W takim momencie obecność 10.000 Bantu (i ich potomków) oznaczałaby, że Anglia nie może utrzymać takiej samej liczby dodatkowych Anglików. Imigracja Bantu ukaże wtedy swoją prawdziwą twarz - eliminacji Anglików.

Skutki imigracji są jeszcze bardziej drastyczne, jeżeli nowoprzybyli są mało wydajni i zaniżają rozmiar populacji jaką dany teren może utrzymać. Im większa liczba Bantu, tym szybciej Anglia doszłaby do granic możliwości biologicznego wspierania jej populacji, a liczba Anglików jaką obecność Bantu by wyeliminowała byłaby jeszcze większa.

Z drugiej strony, wysoce produktywni imigranci mogą być genetycznym bodźcem dla przyjmującego ich kraju. Biali farmerzy Zimbabwe byli obcymi, a ich obecność jako taka byłaby stratą genetyczną dla rodzimych czarnych. Jednakże podnieśli oni produktywność Zimbabwe do tego stopnia, że więcej czarnych mieszkańców mogło żyć i reprodukować niż byłoby to inaczej możliwe. Wydalenie białych na krótki dystans służy gentycznemu interesowi czarnych, ale ich utrata znaczy, że kraj może utrzymać znacznie mniej czarnych - wyraźna genetyczna strata dla czarnych. W sytuacji populacji mało produktywnych leży w ich interesie genetycznym przyjęcie pewnej ilości bardzo prouduktywnych obcych.

Oczywiście, dziś w większości imigranci opuszczają nieudolne społeczeństwa dla społeczeństw sukcesu, i jako tacy są mniej produktywni niż przyjmujące je populacje. Jak pisze dr Salter, "Kiedy społeczeństwo jest atrakcyjne ze względu na bogactwo i stabilność, następuje gwałtowny spadek genetycznej reprezentacji jej rodzimej ethny w wyniku imigracyjnego naporu i zalewania jej przez resztę świata". Ludność rdzenna jest wymieniana w aspekcie genetycznym i jednocześnie jakość społeczeństwa spada.

Dlatego też aż do współczesnego triumfu ideologii ignorujących biologię, ethnies zawsze strzegły zazdrośnie swojej ziemi. Populacja może liczebnie podupaść, ale z czasem ma szansę odzyskać siłę, o ile ma teryrtorium do którego ma wyłączne prawo. Spadek liczebności połączony z utratą terytorium - lub tylko efektywna utrata terytorium w wyniku imigracji obcych - prowadzić może do nieodwracalnych szkód. Dr Salter pisze, że "w całym minionym doświadczeniu człowieka i w dalszym ciągu dzisiaj, kontrola terytorium jest cennym środkiem utrzymania genetycznego interesu w dłuższej perspektywie". Stąd "polityka imigracyjna dla większości społeczeństw przez większość historii zasadzała się na totalnym zakazie wstępu obcych". Z genetycznego punktu widzenia imigranci nie różnią się od zbrojnych najeźdźców.


Jared Taylor

Tłumaczenie Tadeusz Korzeniewski

Fragment recenzji książki Franka Saltera "Genetyczne interesy. Rodzina, etniczność i ludzkość w wieku masowej migracji" autorstwa Jareda Taylora opublikowanej w miesięczniku American Renaissance."

"O Tuwimie piszą (zaznaczam, że w internecie) że był zasymilowanym Żydem, że odrzucał go "czarny chasydzki motłoch" i sympatyzował z komunizmem. Podobno doszedł do żydowskości, cokolwiek to znaczy. O tym, że Holoubek Żydem pierwsze słyszę - pewnie takim samym jak dla coponiektórych Bubli Kaczyński albo Tusk. Polański urodzony w Paryżu, w Polsce mieszkał tylko w pewnym okresie swojego życia, nie jest judaistą tylko ateistą/agnostykiem, zasymilowany, w dodatku posiada polskie imię i nazwisko. Na temat Munka nie mogę nic konkretnego znaleźć. Na jego i (prawdopodobnie) jego żony wspólnym nagrobku, przy imieniu i nazwisku jego wybranki serca, jak byk widnieje krzyż i ś.p.. Ilu z nich jadło koszernie, nosiło pejsy, w sobotę nie pracowało, dbało o to żeby żona była Żydówką, znało jakiś żydowski język, należało do gminy etc? Prawdopodobnie żaden.

Oczywiscie, ze Holoubek byl Zydem - dziwne, ze o tym nie wiesz. Podobnie jak i Polanski, ktory otwarcie nawiazywal do swojego pochodzenia nie tylko w filmach. Cala swoja mlodosc az do ukonczenia studiow w Lodzi spedzil w Polsce. Pierwsze filmy tez robil w PL. Co do Andrzeja Munka, to oczywiscie byl Zydem. Jego grob w Warszawie byl wielokrotnie demolowany przez "pseudo- polakow", ktorym nie podobalo sie to, ze pochowany zostal pod krzyzem na cmentarzu katolickim. Ale wtedy byly takie czasy. Lepiej bylo dla Zyda nawet po smierci chowac sie pod chrzescijanskim krzyzem. Byly pogromy, bylo UB (w ktorym decydowali Polacy a nie jak to sie niektorym wydaje tylko Zydzi). No i byla slepa nienawisc do Zydow, ktora ma sie dobrze do dzis dnia. Bywalo, ze i Zydzi bywali ateistami. A ilosc Zydow ktorzy w ogole nie byli religijni przekracza tysiace. Stawiasz bardzo wysokie wymogi asymilacji. Dla mnie sa one nonsensem. Dlatego, ze PL byla przez wieki znana z tego, ze na jej terytorium mieszkac mogli i zyc ludzie roznych ras i wyznan. Bez wyrzekania sie swojej osobowosci. A moze chcialbys zabronic Goralom noszenia ciupag i kierpcow, bo wspolpracowali z Niemcami? A Slazakom swoich gorniczych mundowow, bo oni przeciez to takie "niemce" sa?. Wszystko oczywiscie w imie asymilacji - tak jak Ty ja rozumiesz.

Takie coś mi odpowiada. Możesz mnie kołtunem nazywać, ale będę bronił asymilacji.

Inni zasymilowani i "zasymilowani" (komuniści znaczy się):
Stanisław Lem - ateista
Felix Mendelssohn-Bartholdy - chrześcijanin
Karol Marks czy Lew Trocki - ateiści (komuniści)
Benedykt Spinoza - oskarżony o herezję i wykluczony z gminy żydowskiej.
Jean-Marie Lustiger - francuski duchowny katolicki, arcybiskup, były metropolita Paryża, kardynał, pochodzenia żydowskiego.
Zygmunt Freud - ateista
Jan Mosdorf - chrześcijanin katolik, nacjonalista (Obóz Narodowo-Radykalny), ciekawostka: poniósł śmierć za pomoc Żydom.

Czego oczekuję pewnie się domyślasz. Ano oczekuję tego, że Żyd przestanie być Żydem i żydem, że porzuci judaizm, będzie mówił o sobie Polak i będzie myślał jak Polak. Nie wymagam by się ochrzcił w KRK. Może być ateistą, agnostykiem, ewangelikiem, prawosławnym. Niech wyznaje jakiś europejski światopogląd czy religię. Wykluczam buddyzmy czy islamy.

Kompletny nonsens jak na Europejczyka. A jak na Polaka to w ogole nieznajomosc wlasnej kultury i historii.


"

"Kompletny nonsens jak na Europejczyka. A jak na Polaka to w ogole nieznajomosc wlasnej kultury i historii."

"Oczywiscie, ze Holoubek byl Zydem - dziwne, ze o tym nie wiesz. Podobnie jak i Polanski, ktory otwarcie nawiazywal do swojego pochodzenia nie tylko w filmach. Cala swoja mlodosc az do ukonczenia studiow w Lodzi spedzil w Polsce. Pierwsze filmy tez robil w PL. Co do Andrzeja Munka, to oczywiscie byl Zydem. Jego grob w Warszawie byl wielokrotnie demolowany przez "pseudo- polakow", ktorym nie podobalo sie to, ze pochowany zostal pod krzyzem na cmentarzu katolickim. Ale wtedy byly takie czasy. Lepiej bylo dla Zyda nawet po smierci chowac sie pod chrzescijanskim krzyzem. Byly pogromy, bylo UB (w ktorym decydowali Polacy a nie jak to sie niektorym wydaje tylko Zydzi). No i byla slepa nienawisc do Zydow, ktora ma sie dobrze do dzis dnia. Bywalo, ze i Zydzi bywali ateistami. A ilosc Zydow ktorzy w ogole nie byli religijni przekracza tysiace. Stawiasz bardzo wysokie wymogi asymilacji. Dla mnie sa one nonsensem. Dlatego, ze PL byla przez wieki znana z tego, ze na jej terytorium mieszkac mogli i zyc ludzie roznych ras i wyznan. Bez wyrzekania sie swojej osobowosci. A moze chcialbys zabronic Goralom noszenia ciupag i kierpcow, bo wspolpracowali z Niemcami? A Slazakom swoich gorniczych mundowow, bo oni przeciez to takie "niemce" sa?. Wszystko oczywiscie w imie asymilacji - tak jak Ty ja rozumiesz."

"Poruszyles jak mi sie wydaje problem asymilacji. Twoje pojecie asymilacji jest absurdalne.
Zwlaszcza w dzisiejszej Europie.
Nie zamierzam Cie przekonywac ze Holoubek , Polanski czy Munk byli Zydami. Nie o to chodzi. Jest nawet taki dobry kawal, ktory pozwole sobie zacytowac:

W tramwaju dwóch dziadków licytuje się któz to w kraju nie jest
Żydem:
- Holoubek - Żyd, Jędrusik - Żydówa, Zelnik - Żyd, Rakowski -
Żyd, Urban - Żyd itd.
Słuchajaca tych bredni starsza kobieta z przerażeniem wydała z
siebie okrzyk:
- Jezus Maria!
Na to tych dwóch dziadków:
- To tez Żydzi

Moze to ulatwi Ci zrozumiec absurd Twoich wypowiedzi. Piszesz, ze Gorale to Polacy - a Goralenvolk z innych krajow to Polacy? A Slazacy to Polacy? A od kiedy, jezeli mozna zapytac? Od IIWS czy jeszcze wczesniej? A Zydzi zamieszkali w PL od setek lat to co? Polacy czy nie Polacy? Skoro uwazsz, ze Zydzi to nie sa "zasymilowani Polacy" a wszyscy inni sa - to dlaczego polskie kosulaty wydaja bez dyskusji polskie paszporty wszystkim Zydom, ktorych wygnano z PL w latach 68? Czyz nie dlatego, ze sa Polakami? A moze dalej uwazasz, ze to "mniejszosc narodowa?

A Jaruzelski to w/g Ciebie tez powinien byc zasypany wapnem? A moze On tez jest Zydem i nalezy do "mniejszosci narodowej"?"