Choć prawo stoi po stronie zniewolonych kobiet, zasadom rządzącym w rodzinach trudno się przeciwstawić.

Rachel Shah ostrożnie zwróciła twarz w kierunku mężczyzny stojącego w przeciwnym kącie zakurzonego pokoju i poczuła, że przeszywa ją jego spojrzenie. Wiedziała, że chce seksu. Nigdy w życiu nie była tak przerażona. Nagle przypadł do niej. Starała się go odpędzić, ale chwycił ją za gardło i zaczął dusić. Próbowała krzyczeć, ale zakrył jej usta dłonią. Kiedy walczyła o oddech, zgwałcił ją.

Nawet gdyby ktoś usłyszał krzyki, i tak nie przybiegłby na ratunek. To była noc poślubna 18-letniej Rachel, a mężczyzna, który ją zgwałcił - praktycznie obcy człowiek, prawie dwukrotnie od niej starszy - był jej świeżo poślubionym mężem. Została mu obiecana przez rodziców, kiedy miała zalewie dziewięć lat. Kilka dni przed ceremonią zaślubin przyleciała z Wielkiej Brytanii do Pakistanu. Teraz oczekiwano od niej, że będzie posłuszną żoną. Była przerażona. - Myślałam, że wydano na mnie wyrok śmierci - wspomina.

Niestety, szokujące doświadczenia Rachel nie są wyłącznie jej udziałem. Jest jedną z setek brytyjskich dziewcząt pochodzenia azjatyckiego, które przymusza się corocznie do małżeństwa. Problem jest na tyle poważny, że w listopadzie ubiegłego roku rząd wprowadził ustawę o małżeństwach pod przymusem, mającą powstrzymać praktykę wywożenia kobiet za granicę wbrew ich woli, by wydać je za mąż. Jeśli ktoś doniesie o planowaniu takiego małżeństwa, zatrzymuje się paszport potencjalnej ofiary, by na pewno nie opuściła Wielkiej Brytanii.

Jednocześnie jednostka do spraw małżeństw pod przymusem - wspólna inicjatywa Home Office i ministerstwa spraw zagranicznych powołana w 2005 roku - pomaga co roku setkom kobiet, które znalazły się sytuacji takiej jak Rachel. Tylko pomiędzy styczniem a czerwcem tego roku urząd ten odebrał 770 zgłoszeń - wzrost liczby o 16 proc. w stosunku do tego samego okresu roku poprzedniego. Jedna trzecia spraw dotyczyła dziewcząt, które nie skończyły jeszcze 18 lat, a 14 proc. - nawet poniżej 16. roku życia.

- Wymuszanie małżeństwa jest drastycznym łamaniem praw człowieka i formą przemocy w rodzinie - mówi rzeczniczka ministerstwa spraw zagranicznych. - Dla ofiary ta sytuacja jest koszmarem. Każdy człowiek powinien móc wybrać, kogo poślubi, a kogo nie chce poślubić.

Rachel urodziła się w Wielkiej Brytanii. Wraz z siódemką rodzeństwa wychowywała się w środkowej Anglii, w bardzo tradycyjnej muzułmańskiej rodzinie pakistańskiej. Chodziła jednak do zwykłej szkoły państwowej, gdzie miała wiele zachodnich koleżanek. Podobnie jak one uwielbiała boys bandy i wzdychała do aktorów z plakatów takich jak Tom Cruise czy Brad Pitt.

- Razem z przyjaciółkami rozmawiałyśmy o tym, kim chcemy zostać, jak dorośniemy - wspomina. - Chciałam być pielęgniarka, bo w tym zawodzie pomaga się innym. A jeśli chodzi o chłopców, to wyobrażałam sobie, że pewnego dnia się zakocham, wyjdę za mąż i będę miała dzieci - z tym, kogo sama wybiorę. Tak samo jak moje koleżanki. Ale myliłam się.

Miała 11 lat kiedy poznała swoje przeznaczenie. Podsłuchała, jak rodzina rozmawiała o mężczyźnie, któremu ją obiecano, kiedy miała dziewięć lat - dalekiemu kuzynowi z Pakistanu, ponad dwukrotnie od niej starszemu. - Wiedziałam, że moje starsze siostry jeździły do Pakistanu zawrzeć aranżowane małżeństwa i że były zadowolone, ale ich mężowie byli w bardziej zbliżonym do nich wieku - mówi cicho. - Byłam dzieckiem i odstręczała mnie wizja poślubienia starszego mężczyzny. Martwiłam się, ale nie śmiałam powiedzieć niczego rodzicom. Wiedziałam, że moje małżeństwo to kwestia "honoru" rodziny i jeśli się sprzeciwię, wybuchnie potworna awantura. Uchwyciłam się myśli, że koniec końców nie zmuszą mnie do tego.

W następnych latach Rachel prawie zapomniała o całej sprawie i miała nadzieję, że jej obawy nigdy się nie ziszczą. Miała nawet krótki niewinny romans z młodym muzułmańskim chłopcem, którego poznała przez wspólnych znajomych, ale wiedziała, że ten związek nie ma przyszłości z powodu jej zaręczyn. Wreszcie, w wieku 16 lat, zebrała się na odwagę i powiedziała rodzicom, że nie chce wychodzić za mąż bez miłości. Jednak to wystąpienie doprowadziło do serii gwałtownych kłótni. Przestraszona dziewczyna wycofała się.

Temat małżeństwa powrócił dopiero po dwóch latach. Rachel miała już 18 lat i pracowała jako recepcjonistka w gabinecie lekarskim. Nagle, bez żadnych wstępów, matka poinformowała ją, że za miesiąc jadą wszyscy do Pakistanu na jej ślub. - Czułam się potwornie samotna, nie miał kto mi pomóc - wspomina Rachel. - Znalazłam się w pułapce i nie sądziłam, że istnieje jakakolwiek droga ucieczki.


czytaj więcej